Bent u een
‘hulpverlener’, therapeut, en krijgt u wel eens moeders bij u op spreekuur of
aan de telefoon die u melden dat er volgens hen bijna zeker sprake moet zijn van sexueel
misbruik van hun kinderen door de vader ? Dat zij dit denken omdat zij
‘signalen’ van/bij het kind hebben gezien ?
Wat doet u ? Vraagt u de moeder of de vader van deze ideeën van moeder op de hoogte is ?
Vraagt u om de naam en telnr van de vader en belt u hem op om zijn kant van het verhaal te
horen ? Ook al wil de moeder dit niet ?
Gaat
u direct mee in het verhaal van de moeder ?
Vraagt u of de moeder haar bezorgdheid m.b.t. de in haar ogen opmerkelijke zaken met de
vader besproken heeft, eventueel samen met de huisarts of een ervaren (jeugd)psychologe ?
Vraagt u of er melding is gedaan bij het AMK en of deze al onderzoek heeft verricht ?
Vraagt u of er aangifte van misbruik is gedaan door de moeder ? Zo nee, waarom niet ?
Zo ja, is er justitieel onderzoek gedaan, wat was de uitkomst ? Sepot of vrijspraak ?
Blijft u ondanks sepot of vrijspraak de moeder steunen in haar verdachtmakingen en daarmee
het kind belasten ?
Vraagt u of moeder het kind al door een ervaren kinderpsychologe heeft laten
‘bekijken’, zo ja, heeft die kinderpsychologe óók eerst met de vader gesproken
?
Vindt u dat als de moeder met een (hulp)vraag bij u komt over het welzijn van haar
kind(eren), dat u daar de vader, op verzoek van de moeder, buiten mag laten ?
Kunt
u objectief kijken naar de situatie zonder beide kanten te horen ?
Denkt u dat u daar het kind een dienst mee bewijst ?
Vindt u niet dat, zodra u daar door één der ouders in betrokken wordt en het hun
kind(eren) betreft, uw handelen ‘los’ dient te komen van het beschermen van de
‘privacy’ van degene die naar u toekomt ?
Blijft u regelmatig contact hebben met de vader om hem te informeren of te consulteren
over hetgeen u met het kind tijdens uw therapie doet ? Of niet ? Doet u dit omdat de
moeder dit niet toestaat ? Omdat zij aangeeft alleen het ouderlijk gezag te hebben en uit
dien hoofde niet wil dat u contact met de vader heeft, ook al bent u op de hoogte van
omgangsproblematiek en de weigering van moeder hieraan mee te werken ?
Hoe denkt u het kind op een positieve manier en met enthousiasme over de vader te kunnen
vertellen en toe te kunnen werken naar herstel van contact en herstel van het enthousiasme
bij het kind om de vader weer te willen zien, als u zelf NIETS weet van hoe het leven van
het kind er in de omgeving van de vader uitzag ? Omdat u de moeite niet neemt om hier
uitgebreid met de vader over te spreken, en samen met de vader en het kind ?
Blijft u trouw aan de principes en richtlijnen van het NIP ?
Laat
u zich gebruiken voor het opstellen van verslagen over het kind voor moeder en advokaat
van moeder ten behoeve van een juridisch gevecht ? Schrijft u pas uw verslag over de
situatie van het kind nadat u van de moeder of haar advokaat juridische stukken van de
vader onder ogen heeft gekregen, zodat u daar uw verslag op kunt aanpassen ? Begrijpt u
dat u daarmee uw eigen professionaliteit, objectiviteit en onafhankelijkheid geweld
aandoet ?
© 2007 E.C. vander Waal
Relevante boektitels:
Brochure PAAwareness.org - Oudervervreemding & Ouderverstoting (pdf - NL)
PAS - Wat te doen ? Artikel Dr. Jane Major (pdf - Engels)
Sociaal Cultureel
Planbureau - Kinderen in Nederland
Rebecca O'Neil Experiments The Fatherless Family
WAT zeggen de professoren over oudervervreemding ?
Artikel Jane Major - PAS (Parental Alienation Syndrome, Ouderverstotingssyndroom)
(*) De naam en het voornaamste onderwerp van deze site,
'Ouderverstoting', is een woord met een voor velen negatief karakter.
Helaas zíjn houding en gedrag en de activiteiten - die als oudervervreemdend en
ouderverstotend in verschillende gradaties kunnen worden aangemerkt - in de praktijk
schadelijk, beschadigend en negatief van karakter.
Op deze site wordt voornamelijk gesproken over de moeder als de primaire,
kindergijzelende, ouder(& familie!)vervreemdende- en ouderverstotende ouder en de
(welwillende) vader als ouder op wie het (ouder)verstotende gedrag is gericht, aangezien
dit volgens onderzoek in Nederland in de
overgrote
meerderheid van deze gevallen zo is.
Om de realiteit m.b.t. deze vorm van actieve kindergijzeling, oudervervreemdend en
ouderverstotend gedrag duidelijk(er) en indringender onder de aandacht te brengen is voor
deze presentatie, uitgaande van de meerderheid van de gevallen, gekozen..
Daar waar het de overige
situaties
betreft, is veelal in grote lijnen de omgekeerde
situatie van toepassing en kunt u de woorden 'moeder' voor 'vader' vervangen/lezen en
omgekeerd. In beide gevallen wordt het
(ouder)vervreemdings- gijzelings- en
ouderverstotingsgedrag als even schadelijk en verwerpelijk gezien.
Ouders, die ondanks dat zij niet (meer) bij elkaar wonen (bijvoorbeeld door
scheiding of einde -partner-relatie) er wél actief voor blijven zorgen dat de relatie en
familieband van hun kinderen met de andere welwillende ouder en familie zo ongestoord
mogelijk doorgang kan blijven vinden, hoe lastig soms ook, gelukkig de meeste, verdienen
alle lof. Deze ouders beseffen dat hun partner-relatie gestopt is en ze altijd een
ouder-relatie m.b.t. de kinderen zullen houden en dat de kinderen gebaat zijn met
wederzijds respect en overleg, informatie-uitwisseling en consultatie m.b.t. belangrijke
zaken de kinderen aangaande. Zij spannen zich maximaal in om
geen wederzijdse vervreemding tussen de kinderen en de andere ouder én
familieleden te veroorzaken, met mogelijk het ouderverstotingssyndroom bij de
kinderen veroorzakend.
Moeder-zijn en Vader-zijn, zijn werkwoorden. Het ouder zijn vergt van beide ouders
inspanning, ook ná een samenlevingsvorm, voor de kinderen.
Het
éénzijdig
frustreren
hiervan
past
hier
niet
bij.
Op de welwillende ouders die deze inspanning voor hun kinderen naar beste kunnen
ook daadwerkelijk leveren is de meeste informatie op deze site dan ook zeker
niet van
toepassing.
De site Ouderverstoting.nl streeft naar een brede informatieverschaffing over
ouder/familie-vervreemding en de mogelijke ernstige (veelal psychische) gevolgen op de
betrokken kinderen en familieleden en het vergroten van het inzicht in de Nederlandse
praktijk van het familierecht om hierin de noodzakelijk geachte
rigoureuze veranderingen te
bewerkstelligen.
Ouderverstoting.nl/ECvdW is, hoewel vaak eens en sympathiserend met veel
gedachtengoed en uitgangspunten, niet verbonden aan enige organisatie of groepering
die op dit gebied actief zijn.
© 2003-2010 EvdWaal - Oudervervreemding - Familievervreemding -
Ouderverstoting.nl
Overname van teksten en publicatie alleen toegestaan
met bronvermelding/link: www.ouderverstoting.nl
uw donatie
helpt
o.a.
om
deze
site
en
de
informatievoorziening
en
aandacht
ervoor
in
stand
te
houden en
wordt
zeer
op
prijs
gesteld
Zorg er met uw
bijdrage voor dat ouder/familie-vervreemding en ouderverstoting zoveel mogelijk wordt voorkomen !
dank
u !
[Laatste
siteupdate:
25
juli
2010]
Zoeken op deze site: